เปิดกรุ 5 ผีพม่า ที่เฮี้ยนไม่แพ้ นัต
  • Lifestyle
  • Oct 31, 2019

พม่ามีผีชนิดหนึ่งที่เรียกว่า นัต ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในเวลาที่พูดถึงผีแห่งชาติของพม่า แต่ก็ยากที่จะอธิบายได้ว่านัตแตกต่างจากผีประเภทอื่นอย่างไร

พม่ามีผีที่หมายถึงวิญญาณของคนที่ตายไปแล้ว แต่ไม่ได้ไปผุดไปเกิด กลับเฝ้าเวียนหลอกหลอนหรือทำร้ายผู้คนสืบมา นัตเคยเป็นมนุษย์มาก่อนเหมือนกัน แต่เมื่อตายลง (และมักจะตายไม่ดีหรือตายโหง) ก็เฮี้ยนมีอิทธิฤทธิ์อำนาจมากจนกลายเป็นนัต และเป็นที่เคารพนับถือของผู้คนอย่างกว้างขวาง มีศาลของตนเองและมักมีวันที่ผู้นับถือพากันไปกราบไหว้ พร้อมเครื่องบูชาต่างๆ โดยเฉพาะกล้วย มะพร้าว อาหาร เงิน มโหรีปี่พาทย์ การรำถวาย รำเข้าทรง มีเพลงบูชานัตของตนเองซึ่งบรรดาสานุศิษย์รู้จักดี ฯลฯ กลายเป็นงานรื่นเริงในระดับท้องถิ่น

หรือสำหรับนัตบางตนก็ถือเป็นระดับชาติ เพราะมีสานุศิษย์กว้างขวางทั่วประเทศ ในขณะที่นัตบางตนก็ถือเป็นระดับนานาชาติอย่าง เทพทันใจ และ เทพกระซิบ เพราะกลายเป็นจุดขายเรียกนักท่องเที่ยวได้

เวลาที่ใครๆ พูดถึงผีพม่าก็จะนึกถึง (หรืออาจรู้จัก) แต่นัตนี่แหละ ไม่ค่อยมีใครนึกถึงผีที่หมายถึงวิญญาณที่ยังเฝ้าหลอกหลอนหรือทำร้ายผู้คน

จะว่าไปแล้วคนไทยยังไม่ค่อยรู้จักผีเพื่อนบ้านอย่างผีพม่านอกจากพวกนัตทั้งหลายแหล่ที่ทั่วทั้งประเทศพม่าอาจมีรวมกันหลายร้อย ทีนี้ถ้าพูดถึงผีที่ไม่ใช่นัตล่ะ? มันจะหลอนเหมือนอย่างผีแม่นาคของไทยมั้ย เพราะไม่ว่าจะสร้างเป็นละครหรือภาพยนตร์ ไม่รู้ตั้งกี่เวอร์ชั่น ก็ยังหลอนชวนผวา และเรียกเรทติ้งจากผู้คนได้ดีเยี่ยม

อยากรู้มั้ยว่าจะผีอะไรบ้างในพม่าที่ไม่ใช่นัต เพื่อให้อินกับกระแสฮาโลวีน  จึงขอถือโอกาสเปิดกรุผีพม่านามอุโฆษห้าตนที่ยังเชื่อกันว่ายังคงออกมาหลอกหลอนในค่ำคืนอันมืดมิด และยังเป็นที่เล่าขานกันทั่วไปในพม่า

ผีมะแพหว่า

ผีมะแพหว่า มีถิ่นที่อยู่ในสุสานที่เงียบสงัด พอตกดึกเมื่อไหร่ ผีตนนี้จะสยายผมอันยาวของเธอให้สะบัดพลิ้วไหวไปตามสายลมพร้อมกับแบกโลงศพเดินเข้าไปในหมู่บ้าน ก่อนจะวางโลงศพของเธอไว้ที่ประตูบ้านที่มีเด็กๆ

กิตติศัพท์ความเฮี้ยนของผีมะแพหว่านั้นเป็นที่เลื่องลือ ถึงขนาดว่าเคยมีรายงานข่าวว่าในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ผีมะแพหว่าไปเข้าฝันพระเกจิชื่อดังแห่งรัฐกะเหรี่ยง และกร้าวว่าจะออกอาระวาดกินเนื้อทารก พระเกจิรูปนั้นจึงแนะนำให้นางกินเนื้อสุนัขแทน

พอมีข่าวดังกล่าวทำให้ผู้คนหวาดกลัวกันมากเพราะกลัวลูกหลานจะไม่ปลอดภัย จนชาวบ้านต้องออกมาเขียนป้ายว่า “เนื้อเด็กมีรสขม เนื้อสุนัขมีรสหวาน” เพื่อปกป้องอันตรายที่อาจจะขึ้นจากผีมะแพหว่า ชาวเมียนมาถือว่า เป็นผีที่ป๊อปที่สุด และถูกนำมาเล่าในหนังและละครอยู่บ่อยๆ เหมือนกับผีแม่นาคของไทย

ผีขาโก่ง

ผีขาโก่ง หรือ เฉ่กะเหล่งมะ เป็นผีผู้หญิงที่มีขาโก่ง มีถิ่นที่อยู่ในห้องน้ำตามบ้านเรือน หอพักหรือสถานที่ต่างๆ ผีขาโก่งมักจะออกมาหลอกหลอนเหยื่อที่เป็นผู้หญิงที่ลุกมาเข้าห้องน้ำในช่วงกลางดึกคนเดียว ผีขาโก่งรูปร่างอัปลักษณ์มักอยากให้เหยื่อมีรูปร่างเหมือนตน เวลาที่เจอเหยื่อ มักจะตรงเข้าไปหลอกหลอนและจับตัว  มีคำแนะนำกันมาว่าถ้าสาวๆ เจอผีขาโก่งในห้องน้ำหลอกหลอนเข้าแล้วล่ะก็  อย่าพยายามวิ่งมุ่งหน้าตรงไปเป็นแนวเส้นตรงเด็ดขาด ให้วิ่งในแนวซิกแซก สลับไปมา  จะทำให้ผีขาโก่งตามไม่ทันและหยุดหลอกหลอนเพราะนางมีปัญหาเรื่องขา

ผีพระ

ผีพระ หรือ โพงจีตะแย (โพงจี แปลว่า พระสงฆ์  ตะแย แปลว่า ผี) ที่พม่าก็มีคาถากันผีเหมือนกับที่อื่นๆ เหมือนกัน เวลาที่จะป้องกันตัวจากผีร้ายต่างๆ คนพุทธพม่าจะท่องคาถาบาลี เช่น พุทธัง ธัมมัง สังฆัง เพื่อให้รอดปลอดภัยจากผี แต่ก็ใช่ว่าจะป้องกันได้กับผีทุกตน เชื่อกันว่ายังมีผีชนิดหนึ่งที่ไม่ว่าจะคาถาไหนก็เอาไม่อยู่ นั่นคือ ผีพระ เพราะว่าผีพระนี้สามารถท่องคาถาบาลีได้เก่งกว่าคนอย่างเราๆ  ทีนี้ว่ากันว่าถ้าเกิดเจอผีพระขึ้นมาล่ะ ทำไง มีคำแนะนำว่าอย่าสู้เลย ให้วิ่งซิกแซก สลับขาไปมาดีกว่า

ผีกระสือ

ผีกระสือ หรือ ชีซาโซง จริงๆแล้วว่ากันว่าก็เป็นคนธรรมดานี่แหละ แต่ว่า พวกนี้ไม่สนใจชีวิตความเป็นอยู่เหมือนคนธรรมดาทั่วไปแต่กลับสนใจศาสตร์คุณไสยมนต์ดำ และพยายามฝึกฝนเพื่อต้องการใช้คุณไสยต่างๆ แต่เนื่องจากว่าวิชาคุณไสยที่ว่านั้นมันเป็นอะไรที่เรียนยากฝึกยากอยู่เหมือนกัน ทำให้มีไม่น้อยเลยที่ไม่สำเร็จวิชา ต้องล้มเหลวเสียก่อนจนกลายเป็นผีกระสือ

ช่วงกลางวันก็ใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดา แต่พอตกดึกก็มักจะถอดหัวออกหากิน อาหารของพวกนี้คืออุจจาระ และของเน่าเสีย  หลังจากกลับจากหากินในเวลาใกล้รุ่งสางก็จะกลับมาต่อหัวให้เป็นปกติ  ถ้าเกิดว่ามีคนจับได้ว่าเป็นกระสือ เขาจะเอายางไม้ชนิดหนึ่งมาปะพรมที่ร่างกายตอนที่กระสือถอดหัวไปหากิน เพื่อทำให้ลื่นต่อหัวกลับไม่ติด และต้องตายเมื่อแสงตะวันโผล่พ้นขอบฟ้า

ผีม้วนเสื่อ

ผีม้วนเสื่อ หรือ พะหย่าเละตะแย ต้นกำเนิดของผีม้วนเสื่อมีเรื่องเล่าว่าเกิดจากการละเล่นของเด็กผู้หญิงพม่า ที่เอาเสื่อมาม้วนทำเป็นตุ๊กตาและแต่งตัว นุ่งผ้า ทาตะนะคา ให้เสื่อที่ม้วนเหมือนหุ่นอย่างสวยงาม  เล่ากันว่าเมื่อเอาเสื่อมาม้วนเป็นหุ่น วิญญาณเร่รอนมักชอบเข้ามาสิง  บางทีก็เชิญวิญญาณให้เข้ามาสิงแล้วก็ถามคำถามที่อยากรู้ ซึ่งคล้ายกับการเล่นผีถ้วยแก้วของไทยหรือวีจาบอร์ดของฝรั่งเหมือนกัน  เพราะจะมีคำตอบใช่ ไม่ใช่ ลาก่อน  แล้วลองคิดดูว่าเมื่อเล่นเสร็จแล้วและนำเสื่อมาใช้ต่อมันจะเกิดอะไรขึ้น บ้างว่าไม่กล้าใช้เสื่อนั้นอีกเลยก็มี

หลังจากเปิดกรุผีพม่าห้าตนที่หลายคนไม่ค่อยรู้จักเท่านัต ก็ช่วยเติมเต็มเรื่องเล่าเกี่ยวกับผีพม่าที่ไม่ใช่นัตและทำให้เห็นว่าวัฒนธรรมความเชื่อเรื่องผีที่บ้านเขากับบ้านเรานั้นใกล้เคียงกัน  และได้รู้ว่าคนพม่าเจอผีให้วิ่งซิกแซกเอาไว้ก่อน จริงๆ เทคนิคนี้สามารถเอามาใช้ได้ในเวลาที่เราเจอสัตว์โหดอย่างแรดโหด จระเข้โหดที่ขึ้นมาบนบก ช้างโหด เพราะการวิ่งซิกแซกจะทำให้พวกมันตามไม่ทันและหยุดไปเอง บางคนรอดตายมาได้ด้วยการวิ่งซิกแซก

 

 

 

 

 

Bottom Line เป็น News Magazine Onlineที่ยึด “ความน่าเชื่อถือ” บนพื้นฐานความเป็น “สื่อสารมวลชน” ผ่านการนำเสนอในรูปแบบ Story Telling อันเป็นเอกลักษณ์